Karanfil Çiçekçiliği: Ev Bahçesinde Pervasız Çiçek Yetiştirme
Karanfil, kesme çiçekçiliğin en dayanıklı isimlerinden biri olmasına rağmen ev bahçesinde çoğu zaman gözden kaçar. Oysa gri-yeşil ince yaprakları, karanfil kokusu diye tarif ettiğimiz o baharatlı tatlı esansı ve haftalar süren çiçek dönemiyle hem toprağa hem saksıya çok uygun bir bitkidir. Üstelik pervasız denecek kadar kanaatkârdır: fazla su ve ağır toprak dışında pek bir şeyden şikâyet etmez. Aşağıda karanfil yetiştirme işini tohumdan vazoya kadar sırayla anlatıyorum.
Karanfili tanımak
Bahçelerde en çok üç akraba karşımıza çıkar. Kesme çiçek karanfili (uzun saplı, tek iri çiçekli tür) sera kökenlidir ama ılıman bölgelerde açıkta da yetişir. Sprey karanfil bir sapta çok sayıda küçük çiçek verir, bakımı daha kolaydır. Hüsnüyusuf ve Çin karanfili ise yer örtücü gibi kullanılan, sınır kenarlarına ekilen kısa boylu akrabalardır. Balkon veya küçük bir avlu için sprey ve kısa boylu türlerden başlamak en akıllıcası; kesme çiçek türü destek ve düzenli budama ister.
Adım adım karanfil yetiştirme
- Yeri seçin. Karanfil günde en az beş altı saat doğrudan güneş görmek ister. Gölgede sap uzar, gövde yatar, çiçek seyrekleşir. Bahçenin ışık, hava ve su koşullarını anlatan bölümde geçen basit yöntemi uygulayıp gün içinde gölgenin nasıl gezdiğini bir hafta izlemek, yeri doğru kurmanın en kısa yolu.
- Toprağı hazırlayın. Bu bitki hafif, gevşek ve iyi drenajlı toprak sever. Kil ağırlıklı bahçe toprağına iri kum, perlit ve olgunlaşmış kompost karıştırın. Karanfil çoğu çiçeğin tersine hafif alkali toprakta (pH 6,5–7,5) daha iyi durur; asidik topraklarda bir miktar öğütülmüş kireç veya yumurta kabuğu tozu işe yarar. Toprak seçimi ve hazırlanması konusunda anlatılan 25–30 cm derinlikte havalandırma burada da geçerli.
- Çoğaltmaya karar verin. İki pratik yol var:
- Tohum: Şubat sonu–mart başında iç mekânda viyollere ekilir. Üstü 0,5 cm örtülür, 18–20 °C'de bir iki haftada çimlenir. Dört gerçek yaprağa gelince tek tek saksılara alınır, don riski geçince dışarı çıkar.
- Çelik: Sevdiğiniz bir bitkiyi aynen çoğaltmanın yolu budur. Mayıs–haziran arası, çiçek vermemiş yan sürgünlerden 8–10 cm'lik parçalar alınır; alt yapraklar temizlenip perlit–torf karışımına batırılır, nemli tutulur. Üç dört haftada köklenir.
- Aralık bırakarak dikin. Fideler arasında 20–25 cm, kesme çiçek türünde 25–30 cm boşluk bırakın. Karanfilin en büyük düşmanı sıkışık, havasız ortamdır. Kök boğazını toprağa gömmeyin; gövdenin toprakla temas ettiği yer hafif yüksekte kalsın.
- Sulamayı ölçülü tutun. Toprağın üst 2–3 santimi kuruyunca, dipten ve bol suyla sulayın. Yapraklara ve çiçeklere su sıçratmamak pas ve küf hastalıklarını büyük ölçüde engeller. Damla sulama bu bitki için neredeyse ideal; sulama sistemlerini anlatan bölümdeki basit damla düzeni saksılarda da kurulabilir.
- Tepe alın. Bitki 15–20 cm olduğunda ana sürgünün ucunu parmakla kırın. Bu işlem yan dallanmayı tetikler ve çiçek sayısını artırır. Kesme çiçek için tek iri çiçek istiyorsanız tersini yapın: ana tomurcuk dışındaki yan tomurcukları küçükken koparın. Budama ve şekillendirme mantığı burada da aynı, kesikler temiz ve makasla olmalı.
- Besleyin. Dikimden üç hafta sonra başlayıp on beş günde bir seyreltik sıvı gübre verin. Yapraklanma döneminde azotlu, tomurcuk görülmeye başladığında potasyum ve fosfor ağırlıklı karışım tercih edilir. Kendi kompostunuzu kullanıyorsanız yılda iki kez, ilkbahar ve yaz sonunda toprak yüzeyine bir parmak kalınlığında serpmek yeterli.
- Destek verin. Uzun saplı türlerde çiçek ağırlaşınca sap kırılır. Bambu çubuk ya da yatay gerilmiş ip ağı bitkiyi ayakta tutar.
- Çiçekleri doğru kesin. Kesim için sabahın erken saatlerini seçin. Sapı bir boğumun hemen üstünden, eğik kesin ve hemen suya alın. Vazoda bir haftadan fazla dayanır; ancak